Yaşlı bir bey, sabah erken evinden çıkmış, yolda ilerlerken, bir
bisikletlinin kendisine çarpması ile yere yuvarlanmış ve hafif
yaralanmış. Sokaktan geçenler, yaşlı adamı hemen en yakın sağlık
birimine ulaştırmışlar.
Hemşireler, adamcağızın yarasına pansuman yapmışlar, ama 'biraz
beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kırık veya çatlak olup
olmadığını inceleyeceklerini' söylemişler. Yaşlı adam huzursuzlanmış ve
'acelesi olduğunu, tetkik istemediğini' söylemiş.
Hemşireler merakla acelesinin sebebini sormuşlar. Adamcağız da: "Karım
huzur evinde kalıyor, her sabah onunla kahvaltı etmeye giderim, geç kalmak
istemiyorum." demis.
"Karınızın, siz gecikince merak edeceğini düşünüyorsunuz herhalde." demiş
hemşire. Adam üzgün bir ifade ile "Ne yazık ki karım alzheimer hastası ve
benim kim olduğumu bilmiyor." demiş.
Hemşireler hayretle: "Madem sizin kim olduğunuzu bilmiyor, neden her gün
onunla kahvaltı yapmak için koşturuyorsunuz?" demişler.
Adam buruk bir sesle "Ama ben onun kim olduğunu biliyorum." demiş.
SEVDİKLERİNİZİN KİM OLDUĞUNU ASLA UNUTMAMANIZ DİLEĞİYLE !
